Ang typo ay pagkakamali at kailangang itama, pero hindi nito awtomatikong binubura ang kredibilidad ng isang tao. Mas makatarungang tingnan kung paano niya itinatama ang mali, ano ang ebidensiya, at kung isolated ba ito o bahagi ng paulit-ulit na pattern.
Kapag isang simpleng pagkakamali ang agad ginawang patunay ng pagsisinungaling, lumalampas na ang paghuhusga sa mismong mali. Kung wala namang sapat na ebidensiya ng panlilinlang pero buong pagkatao at kredibilidad na ang sinisira, hindi na katotohanan ang sentro ng paghusga.
Ang mali ay dapat itama, pero ang mabigat na paratang ay dapat may mabigat ding batayan.