Ang paggamit ng mga produktong gawa sa China ay hindi nangangahulugang wala na tayong karapatang kuwestiyunin ang mga paglabag nito sa ating karapatan. Magkaiba ang pakikipagkalakalan at pagpapasakop. Totoong mas malakas ang kanilang armas, pero ang agwat sa lakas-militar ay hindi dahilan para mawalan ng saysay ang ating soberanya at mga legal na karapatan.
Hindi kailangang makipagdigma para manindigan. May diplomasya, batas, at iba pang mapayapang paraan para ipagtanggol ang pambansang interes. Hindi rin kailangang maging sunod-sunuran para maiwasan ang digmaan. Ang pag-iingat sa buhay ng mga Pilipino ay hindi nangangahulugang dapat tanggapin na lamang ang anumang paglabag.
Praktikal ang pagkilala sa ating limitasyon at paghahanap ng makatwirang paraan para protektahan ang bansa. Pero kapag ginagamit ang tatak ng produkto at lakas ng armas para sabihing wala na tayong magagawa kundi manahimik at sumuko, hindi na iyon simpleng pag-iingat. Pagtalikod na iyon sa karapatan, na binibigyang-katwiran sa pangalan ng kapayapaan.
Ang tunay na pag-iingat ay pinoprotektahan ang buhay nang hindi basta isinusuko ang karapatang dapat ipagtanggol.