Ang pagiging makabansa ay pagtatanggol sa seguridad, soberanya, at kapakanan ng bayan—hindi paghamak sa buong lahi o mamamayan ng ibang bansa dahil lamang sa kanilang pinagmulan. Ang pagpapanagot sa mga korap ay dapat nakabatay sa ebidensiya at iisang pamantayan, hindi sa kung kakampi o kalaban ang sangkot.
May karapatang labanan ang aktuwal na agresyon, banta, o pang-aabuso ng partikular na estado, grupo, o tao. Pero kapag pati ang buong lahi o ordinaryong mamamayan ay hinatulan at hinamak dahil lang sa kanilang pinagmulan, racism na iyon, hindi patriotism. Ganoon din sa korupsiyon: kapag mahigpit sa kalaban pero tahimik, depensibo, o mapagpalusot sa kakampi, hindi na patas na pananagutan ang umiiral. Kulay-politikal na ang nagdidikta kung sino ang uusigin at sino ang poprotektahan.
Kapag pinili ang lahi at kampo bago ang iisang patas na prinsipyo, pagkiling na ang ipinagtatanggol.