Ang Christmas party ay pagdiriwang, hindi pagsubok kung sino ang handang sumunod para matanggap ng grupo. Ang pakikisama ay hindi kailangang patunayan sa pagsayaw, pagkanta, o pag-perform—lalo na kung may takot na mapag-initan kapag tumanggi.
Kapag ginagamit ang pagiging KJ o kawalan ng pakikisama para makonsensiya ang ayaw sumali, hindi na simpleng panghihikayat iyon. Mas seryoso kapag may kasamang pananakot na mapapahiya, mapaparusahan, o mapag-iinitan sa trabaho. Hindi sapat na pumayag ang empleyado sa harap ng lahat kung hindi naman siya malayang makatanggi nang walang kinatatakutang kapalit.
CHRISTMAS PARTY ang OKASYON—HINDI INITIATION RITE. “KJ KA” at “WALA KANG PAKIKISAMA” ang PANGGIGIPIT. PAPAHIYAIN, PARURUSAHAN, O MAPAG-IINITAN—ITO ANG BANTANG KAPALIT NG “HINDI.” ANG PAGPAYAG DAHIL GUSTO AY IBA SA PAGPAYAG DAHIL TAKOT. Kapag TAKOT ang DAHILAN ng “OO,” HINDI IYAN KUSANG-LOOB NA PAKIKISAMA—ABUSO SA KAPANGYARIHAN AT BULLYING NA GINAWANG TRADISYON.
Nagiging abuso sa kapangyarihan kapag ginagamit ang posisyon para gawing obligasyon ang personal na performance at bantaan ang tumatanggi. Nagiging bullying kapag ang pangungutya, pagpapahiya, at paulit-ulit na panggigipit ay ginagamit para piliting sumunod ang isang tao. At kahit taon-taon nang ginagawa, hindi nagiging katanggap-tanggap ang ganitong asal dahil lamang nakasanayan. Ang tradisyon ay hindi dahilan para ipagpatuloy ang pang-aabuso.
May pananagutan ang empleyado sa lehitimong tungkulin niya sa trabaho, pero ang pagtanggi sa sapilitang entertainment activity ay hindi dapat gawing dahilan para siya ay pag-initan o parusahan.