Maling gawing pangkalahatang tuntunin ang stop being nice; ang problema ay people-pleasing na inuuna ang approval ng iba kaysa tamang desisyon. Ang mahusay na lider ay marunong tumanggi, magtakda ng consequence, at humarap sa conflict—pero hindi niya ginagawang dahilan ang authority para manghiya o mang-abuso.
Ang standard ay dapat malinaw at pantay: hindi binababa o binabago depende kung sino ang kaharap, pero hindi rin ipinapatupad sa paraang tinatapakan ang dignidad ng tao. Kung kailangang talikuran ang kabaitan para lang masabing mahusay ang isang lider, mali na ang prinsipyong sinusunod; paninindigan at paggalang sa tao ang dapat sabay na pinanghahawakan.
Ang tunay na test ng leadership ay kung kayang panindigan ang tama at magpatupad ng pananagutan nang patas at malinaw nang hindi tinatapakan ang dignidad ng tao.