May karapatan ang negosyo na pigilan ang pagnanakaw at panagutin ang may sala. Pero hindi sapat ang pangkalahatang hinala para tratuhing may kasalanan ang lahat. Maaaring kailangan ang kapkapan bilang bahagi ng seguridad, pero dapat may malinaw na dahilan, limitasyon, at paggalang sa privacy. Hindi nito pinahihintulutan ang paghipong hindi kailangan sa inspeksiyon, labis na panghihimasok, o pagpapahiya.
Dapat maprotektahan ang produkto nang hindi isinasakripisyo ang dignidad ng taong nagtatrabaho. Kung may pagkukulang sa inventory, paglabas ng produkto, o access controls, sistema ang dapat ayusin. Hindi dapat gawing kapalit ng maayos na imbestigasyon ang labis na kapkapan sa lahat ng manggagawa.
Hindi nagiging tama ang mapang-abusong inspeksiyon dahil lamang nakasulat ito sa patakaran, inaprubahan ng nakatataas, o matagal nang ginagawa. Kung mismong patakaran ang nagpapahintulot sa hindi kinakailangang panghihimasok at pagpapahiya, kailangang siyasatin ang nagdisenyo, nag-apruba, at nagpapatupad nito. May personal ding pananagutan ang sinumang sadyang lumalampas sa awtoridad.
Kung may video ng inspeksiyon, maaari itong gamiting ebidensiya sa tamang proseso. Hindi kailangang basta ipakalat ang pagkakakilanlan ng manggagawa at dagdagan ang kahihiyang maaaring naranasan niya.
Ang pagnanakaw ay dapat panagutan—ganoon din ang pang-aabusong binibigyang-katwiran sa pangalan ng seguridad.