Ang immunity ay may layunin: protektahan ang isang constitutional office laban sa paggamit ng criminal process bilang paraan para paralisahin ito. Pero hindi nito binubura ang pananagutan; ang tanong ay kung kailan at hanggang saan puwedeng umusad ang prosecution nang hindi nilalampasan ang tamang proseso.
Ang warrant ay seryosong utos ng hukuman, pero hindi ito automatic na sagot sa lahat ng tanong tungkol sa immunity. Kung may procedural protection na umiiral, kailangan pa ring sundin at linawin ang boundary nito bago sabihing wala nang anumang hadlang sa susunod na hakbang.
Hindi pa ganap na malinaw sa jurisprudence ang exact boundary sa bawat yugto ng criminal prosecution—mula filing, warrant at arrest hanggang arraignment at trial. Kaya parehong mali ang sobrang lawak na immunity at ang sobrang bilis na pag-aakalang wala nang anumang procedural protection.
Kung supporter, hindi puwedeng palawakin ang immunity hanggang maging impunity; kung critic, hindi rin puwedeng ipagpalagay na dahil may warrant ay burado na ang anumang constitutional protection. Parehong rule ang dapat gamitin, pero hindi ibig sabihin na parehong resulta—ebidensiya, batas at tamang proseso pa rin ang magdidikta ng outcome.
Ang prinsipyo dapat manatiling pareho kahit kanino ito pabor, kahit kanino ito masakit.