May mga mayamang nagsimula sa wala at pinaghirapan ang kanilang tagumpay. Mayroon ding nakinabang sa minanang yaman, koneksiyon, at mas malawak na oportunidad. Hindi sapat ang kayamanan para sukatin ang kasipagan. May mga mahihirap na nagsusumikap araw-araw pero hindi pa rin makaahon dahil sa mababang kita, mabibigat na gastusin, at limitadong oportunidad. Hindi sapat ang kahirapan para sabihing tamad ang isang tao.
Madaling mahulog at manatili sa kahirapan kapag kulang ang oportunidad at proteksiyon. Pero hindi ibig sabihing madaling mabuhay nang mahirap. Mahirap ding bumuo ng kayamanan mula sa wala at panatilihin ang isang matagumpay na negosyo. Pero hindi nito pinatutunayang mas mabigat ang buhay ng mayaman kaysa mahirap.
Kapag may hatol ka na kung kaninong kalagayan ang mas mabigat, pero hindi mo sinuri ang pinagmulan, pagsisikap, at mga hadlang ng magkabilang panig, wala kang sapat na batayan para magpasya. Hindi kamangmangan ang simpleng hindi mo alam ang buong kuwento. Ang kamangmangan ay ang paghusga nang kulang ang nalalaman, pero ipinagmamalaki mo pa ang iyong konklusyon na para bang pinag-aralan at napatunayan mo na ang buong katotohanan.
Hindi nagiging katotohanan ang isang hatol dahil lamang buong kumpiyansa mo itong ipinagmamalaki.