Emergency na mismo ang sitwasyon, kaya hindi puwedeng umasa ang sistema sa kalmadong caller, maluwag na kalsada, malinaw na address o perpektong kondisyon bago gumana nang maayos. Ang panic, traffic, human error at kakulangan ay bahagi ng totoong emergency environment—kaya responsibilidad ng sistema na may proseso, tao, kagamitan at coordination na kayang sumalo sa mga ito.
Kapag ang mga inaasahang problema ang ginawang dahilan ng delay o failure, ibig sabihin may bahagi ng preparedness na hindi sapat at kailangang tukuyin, sukatin at ayusin. At kapag buhay ang nakataya, hindi sapat ang may sumagot o may na-dispatch—kung may obligasyong hindi natupad, dapat malinaw kung saan pumalya, bakit pumalya, at sino ang may pananagutan.
Kapag predictable ang problema pero hindi pinaghandaan, hindi iyon simpleng aberya—responsibilidad iyong kailangang ayusin at pananagutang kailangang harapin.