Ang caricature ay puwedeng mag-exaggerate ng katangian para mas luminaw ang punto; ang satire ay puwedeng maging matalim laban sa kilos, polisiya at abuso. May karapatan ang art na mang-asar at maging uncomfortable—hindi nito kailangang gawing safe o malambot ang criticism.
Pero kapag irrelevant na body part o kapansanan ang ginawang punchline, hindi na kilos, sinabi o polisiya ang binabanatan. Physical condition na walang kinalaman sa pagkakamali o pananagutan ang ginawang target ng panlalait. Hindi kailanman magiging tama ang panghahamak dahil lang nilagyan ito ng label na art.
Malaya ang sining na pumuna nang matalim, pero hindi nagiging lehitimong criticism ang panghahamak dahil lang tinawag itong art.