Sa unang tingin, maaaring isipin ng ilan na isa lang itong label o bansag na karaniwang bahagi ng maiinit na usaping pulitikal.
Ngunit sa Pilipinas, ang pag-uugnay sa isang tao bilang miyembro, supporter, o kasabwat ng CPP-NPA-NDF ay hindi basta ordinaryong tawag. Isa itong mabigat na paratang na maaaring magkaroon ng seryosong implikasyon, lalo na kung ibinabato nang walang sapat na ebidensiya at hindi dumaraan sa tamang legal na proseso.
Dito nagsisimulang maunawaan kung bakit naging isa sa pinakamainit at pinakakontrobersyal na usapin sa bansa ang tinatawag na red-tagging.
ANO BA TALAGA ANG RED-TAGGING?
Kapag ang isang tao o organisasyon ay basta na lamang iniuugnay, binabansagan, o pinararatangang miyembro, supporter, o kasabwat ng CPP-NPA-NDF nang walang sapat na ebidensiya o hindi dumaraan sa tamang legal na proseso, ito ang karaniwang tinutukoy bilang red-tagging.
Hindi ito simpleng pagtawag lamang ng "komunista."
Sa Pilipinas, napakabigat na paratang ang pag-uugnay sa isang tao sa armadong rebelyon. Mahigit limang dekada nang humaharap ang bansa sa armadong tunggalian laban sa CPP-NPA-NDF, kaya naging sensitibo ang isyung ito sa kamalayan ng publiko. Dahil dito, ang ganitong pagbansag ay maaaring magkaroon ng seryosong epekto sa reputasyon, kabuhayan, seguridad, at tiwala ng publiko sa isang tao, lalo na kung wala namang sapat na batayan.
Ito ang dahilan kung bakit mabigat ang usapin ng red-tagging.
BAKIT ITO MABIGAT NA USAPIN?
Sa ilalim ng ating Saligang Batas, may karapatan ang bawat tao sa due process at itinuturing na inosente hangga't hindi napatutunayang nagkasala sa tamang proseso ng batas. Dahil dito, ang mabibigat na paratang ay hindi dapat nakabatay lamang sa hinala, opinyon, o hindi pagkakasundo sa pulitika. Ang sinumang nag-aakusa ay may pananagutang magpakita ng sapat na ebidensiya.
Hindi rin ibig sabihin na lahat ng alegasyong may kaugnayan ang isang tao sa CPP-NPA-NDF ay awtomatikong red-tagging. Kung may malinaw na ebidensiya at ang usapin ay sinusuri sa ilalim ng batas at ng mga kinauukulang hukuman o iba pang awtoridad, ibang usapin iyon. Ang nagiging red-tagging ay kapag ang mabigat na paratang ay inilalabas o inuulit nang walang sapat na batayan o hindi dumaraan sa tamang proseso.
Mahalagang tandaan na ang red-tagging ay hindi nangangahulugang walang tunay na miyembro o supporter ng CPP-NPA-NDF o ng iba pang armadong rebeldeng grupo. Kung may sapat na ebidensiya laban sa isang tao, dapat itong iharap at suriin sa ilalim ng batas at ng tamang legal na proseso. Ang usapin sa red-tagging ay hindi ang pag-iral ng armadong rebelyon, kundi ang pagbibintang sa isang partikular na tao nang walang sapat na batayan o hindi dumaraan sa tamang proseso.
BAKIT ITO NAGIGING EPEKTIBO?
Dahil ang salitang "komunista" ay matagal nang inuugnay ng maraming Pilipino sa armadong rebelyon. Kapag ang isang tao ay nabansagan ng ganitong label, maaaring mauna ang takot, pagdududa, o paghusga ng publiko kaysa sa maingat na pagsusuri ng ebidensiya. Sa ganitong sitwasyon, ang usapan ay madaling lumihis mula sa tunay na isyu at mapunta sa personalidad ng taong binansagan.
Kapag nangyari ito, hindi na ang mga katotohanan, ebidensiya, o argumento ang nagiging sentro ng diskusyon. Mas napagtutuunan ng pansin ang label kaysa sa isyung dapat pag-usapan.
BAKIT DAPAT ITO PAG-ISIPAN?
At dito nagiging mapanganib ang red-tagging.
Kapag nasanay ang lipunan na tanggapin ang mabibigat na paratang nang hindi muna humihingi ng sapat na ebidensiya, unti-unting humihina ang pagpapahalaga sa due process at sa rule of law.
Kapag ang label ang nauunang paniwalaan kaysa sa ebidensiyang sinusuri sa tamang proseso, mas madaling husgahan ang isang tao batay sa opinyon ng publiko kaysa sa batayan ng batas.
Sa huli, ang pinakamahalagang tanong ay hindi lamang kung sino ang tinawag na komunista.
Handa ba tayong tanggapin na sapat na ang isang label upang husgahan ang isang tao, kahit wala pang sapat na ebidensiya at hindi pa dumaraan sa tamang proseso ng batas?
Kung oo ang sagot, hindi lamang isang tao ang nalalagay sa panganib. Unti-unti ring bumababa ang pamantayan ng katotohanan at pananagutan sa buong lipunan. At kapag nangyari iyon, mas madaling manaig ang takot kaysa sa ebidensiya, at ang mga label kaysa sa batas.